Leczenie nadpotliwości

Leczenie nadpotliwości – Warszawa - Wilanów, Szczecin

Nadpotliwość (hiperhydroza) to problem, który potrafi realnie utrudniać codzienne funkcjonowanie – w pracy, podczas spotkań, treningu czy w sytuacjach stresowych. Jeśli nadmierne pocenie dotyczy pach, dłoni lub stóp i nie reaguje na antyperspiranty oraz metody domowe, skutecznym rozwiązaniem może być leczenie nadpotliwości z wykorzystaniem toksyny botulinowej.

W naszej klinice wykonujemy zabiegi leczenia nadpotliwości w dwóch lokalizacjach: w Warszawie oraz w Szczecinie.

Na czym polega leczenie nadpotliwości toksyną botulinową?

Toksyna botulinowa czasowo blokuje przekaźnictwo nerwowe odpowiedzialne za pobudzenie gruczołów potowych w miejscu podania. Dzięki temu wydzielanie potu ulega wyraźnemu ograniczeniu, a komfort życia pacjenta znacząco się poprawia. Zabieg jest procedurą z zakresu dermatologii estetycznej i jest wykonywany przez lekarza.

Obszary zabiegowe – gdzie można leczyć nadpotliwość?

Najczęściej leczone okolice:

• pachy,

• dłonie,

• stopy.

W razie potrzeby kwalifikacja może uwzględniać również inne obszary nadmiernego pocenia – decyzję podejmuje lekarz podczas konsultacji.

Jak wygląda zabieg?

Zabieg polega na serii precyzyjnych mikroiniekcji wykonywanych bardzo cienką igłą w obrębie obszaru nadmiernej potliwości. Lekarz podaje małe objętości preparatu w kilkunastu punktach rozmieszczonych równomiernie (zwykle co około 1 cm), aby uzyskać równy efekt na całej powierzchni.

W wybranych przypadkach można zastosować metodę ułatwiającą identyfikację obszarów o największej potliwości (np. z użyciem barwnika), co pozwala jeszcze dokładniej zaplanować punkty podania.

Czas trwania zabiegu:

• najczęściej ok. 20–30 minut (w zależności od okolicy i zakresu).

Kiedy pojawiają się efekty i jak długo się utrzymują?

Efekt narasta stopniowo. Zwykle pierwsze zmniejszenie potliwości pojawia się po kilku dniach, a pełny rezultat rozwija się w ciągu 1–2 tygodni. Trwałość efektu jest indywidualna i najczęściej utrzymuje się przez kilka miesięcy, u wielu pacjentów do około roku.

Po ustąpieniu działania toksyny botulinowej zabieg można bezpiecznie powtórzyć – często średnio po 7–12 miesiącach, w zależności od reakcji organizmu i nasilenia problemu.

Co może nasilać nadpotliwość?

Nadmierna potliwość bywa wyzwalana lub nasilana m.in. przez:

• wysiłek fizyczny,

• wysoką lub niską temperaturę,

• alkohol, kawę, herbatę, palenie tytoniu,

• stres, lęk i silne emocje,

• wybrane pory dnia,

• zmiany hormonalne (np. menopauza).

Jeśli nadpotliwość pojawiła się nagle, wyraźnie się nasiliła lub towarzyszą jej inne objawy, lekarz może zasugerować diagnostykę w kierunku przyczyn ogólnoustrojowych.

Przygotowanie do zabiegu

Przed zabiegiem warto:

• zgłosić lekarzowi wszystkie przyjmowane leki i suplementy,

• w przypadku pach: ogolić okolicę na 24 godziny przed zabiegiem,

• w dniu zabiegu unikać dezodorantów/antyperspirantów na obszar zabiegowy,

• jeśli to możliwe i bez przeciwwskazań medycznych: omówić z lekarzem przyjmowanie leków wpływających na krzepliwość (nie odstawiaj leków samodzielnie).

Zalecenia po zabiegu

Po zabiegu zalecamy:

• unikać masażu i intensywnego ucisku w miejscach iniekcji,

• ograniczyć alkohol i palenie tytoniu przez 24 godziny,

• unikać dużych różnic ciśnień przez 24 godziny (np. lot samolotem, nurkowanie),

• przez krótki czas unikać przegrzewania okolicy (sauna, gorące kąpiele) – zgodnie z zaleceniami lekarza.

Przeciwwskazania do zabiegu

Przeciwwskazania mogą obejmować m.in.:

• ciążę i okres karmienia piersią,

• zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (np. miastenia gravis, zespół Lamberta-Eatona),

• nadwrażliwość lub uczulenie na składniki preparatu,

• aktywne stany zapalne lub infekcje w miejscu planowanych iniekcji,

• zaburzenia krzepnięcia oraz przyjmowanie leków przeciwkrzepliwych (kwalifikacja indywidualna),

• stosowanie wybranych leków mogących wpływać na działanie toksyny botulinowej – lekarz ocenia to podczas konsultacji.

Możliwe działania niepożądane

Po zabiegu mogą wystąpić:

• krótkotrwałe zaczerwienienie lub tkliwość,

• delikatne mrowienie w miejscu iniekcji,

• drobne krwiaki/siniaki (jeśli igła trafi w naczynie krwionośne).

Objawy te zwykle mają charakter przejściowy. Poważniejsze powikłania należą do rzadkości, a ryzyko minimalizuje prawidłowa kwalifikacja i wykonanie zabiegu przez lekarza.